Dekolonisatie van Palestijnse stemmen: een bevrijde sonische toekomst verbeelden

In het traditionele muziekdiscours in Palestina, en op veel plaatsen in de gekoloniseerde en postkoloniseerde wereld, bestaat de neiging om traditionele muziekcultuur te bewaren, te romantiseren, te archiveren en te 'musealiseren'. In mijn project wil ik traditionele Palestijnse muziek als levende cultuur onderzoeken door de expressie en liederen van vrouwen te verkennen met behulp van etnografie, archiefonderzoek, co-creatie en experimentele compositie om zo dekoloniale artistieke methodologieën te ontwikkelen die zich met traditionele muziek bezighouden. Ik wil onderzoeken hoe muzikale methodologie historische uitsluiting en marginalisering kan aanpakken door dekoloniale en inheemse methodologieën te overdenken en tegelijkertijd de toekomst te creëren. Ik richt me op een aantal onderling samenhangende vragen, zoals: hoe verandert Palestijnse muziek ondanks en als reactie op marginalisering, gezien het koloniaal regime van onderdrukking en uitwissing van het Palestijnse leven en de Palestijnse identiteit? Hoe kunnen vrouwelijke vocale expressies en liederen de Palestijnse muzikale traditie inspireren en in stand houden? En tot slot, hoe kunnen we muziek componeren die verder gaat dan de 'musealisering' van de traditionele cultuur en die in wisselwerking staat met het heden, terwijl we tegelijkertijd de toekomst verbeelden en voortdurend rekening houden met de muzikale traditie?
Ik ben geïnteresseerd in het verkennen van deze thema's door middel van experimentele compositieprocessen gebaseerd op archief-, co-creatieve en etnografische onderzoeksmethodologieën. Ik streef ernaar tradities levend te houden door creatief te interacteren met deze geleerde en opgenomen traditionele Palestijnse muziek, en zo dekoloniale methodologieën te bieden als antithese voor de musealisering van traditie.