Emancipatoire Zorg

Dit onderzoek verkent de machtsdynamieken binnen zorgstructuren voor precaire groepen (daklozen, personen zonder papieren, asielzoekers). De artistieke focus zal liggen op het theoretisch en praktisch herdefiniëren van ethiek door middel van liefde als relationele esthetiek. Dit biedt een uniek potentieel om emoties en spirituele filosofie te integreren in een politieke context. Dit werk is gebaseerd op de theorieën en praktijken van sociaal en politiek geëngageerde gemeenschapskunst die gericht is op het uitdagen van gevestigde infrastructuren van de staat door constructieve alternatieven te onderzoeken; liefde in haar publieke en politieke dimensie als een kracht voor solidariteit; en verzet tegen de vervreemding die het kapitalisme teweegbrengt. Uiteindelijk is het de bedoeling om de methode van “emancipatoire zorg” te ontwikkelen door de uitdagingen van emancipatie van precaire groepen aan te gaan zonder de duurzaamheid van de zorgstructuur in gevaar te brengen. Het praktijkgerichte onderzoek vindt plaats in het alledaagse leven van langdurige huisvestingsprojecten in bezette gebouwen met als doel het verzamelen, cultiveren en collectief maken van emancipatoire praktijken van zorg, terwijl er wordt nagedacht over de valkuilen van macht-asymmetrieën tussen begeleiders en zorgverleners. Het zal het politieke potentieel onderzoeken van autonome woongemeenschappen als ruimtes van verzet en gronden voor ware alternatieven die zich kunnen verspreiden en vermenigvuldigen, en bijdragen aan een voedende uitwisseling tussen de velden van anarchistische cultuur en gemeenschapskunstenaars binnen de context van zorgethiek.