Niet-invasieve technologie in de zorg voor urine incontinente personen met dementie in woonzorgcentra

Urine-incontinentie (UI) wordt door de International Continence Society gedefinieerd als een klacht over elk onvrijwillig verlies van urine. Het is een gevoelige en stigmatiserende toestand voor degenen die het ondervinden aangezien het een gebrek aan zelfcontrole suggereert. UI komt het meest voor bij ouderen en kwetsbare ouderen. De prevalentie en de ernst van urinaire klachten nemen toe met de leeftijd.

Bij personen met dementie verblijvend in woonzorgcentra wordt de hoogste prevalentie van UI vastgesteld. Exacte cijfers voor België zijn niet gekend. Bovendien zijn er tot op heden geen onderzoeken gepubliceerd waarin de vullings- en ledigingsfase van de blaas en het circadiaans ritme van de diurese werden onderzocht bij geïnstitutionaliseerde ouderen met dementie. Bij deze personen wordt UI niet gediagnosticeerd noch bij opname noch bij verslechtering van de UI. UI leidt tot discomfort voor de betrokkene en kosten voor de instelling.

In de aanpak van UI bepaalt de mate van cognitieve achteruitgang en gedragsstoornissen de keuze van de beschikbare mogelijkheden. Het gebruik van een smart diaper kan de diagnostiek en aanpak van de UI bij deze doelgroep faciliteren. Doelstelling van het onderzoek is het optimaliseren van de diagnostiek en de incontinentiezorg voor urine-incontinente geïnstitutionaliseerde dementerende ouderen met score C-dement op de Katz-schaal door gebruik te maken van niet-invasieve technologie.

De resultaten van deze studie bieden verpleegkundigen in het WZC de mogelijkheid om in de toekomst diagnostiek inzake UI uit te voeren in de vertrouwde omgeving van de bewoner. Om hieraan tegemoet te komen is het noodzakelijk dat verpleegkundigen enerzijds over voldoende kennis beschikken inzake UI en anderzijds de mogelijkheid krijgen om de theorie om te zetten in de praktijk en hiervoor zijn nieuwe diagnostische middelen noodzakelijk.

Dit onderzoek biedt voor de vakgroep Verpleegkunde de mogelijkheid om het klinisch onderzoek uit te breiden en dit specifiek voor het vakgebied geriatrie en heeft gezien de trend van de toenemende vergrijzing een impact op de samenleving en op de gezondheid en het welzijn van mensen.