Stemmen van Materialen: Onderzoek naar de culturele ecologie van materiële eindigheid

Hoe kunnen sieraden fungeren als een performatief medium dat verhalen vertelt over materiële eindigheid op planetaire en lokale schaal? Deze vraag kwam voort uit mijn ontwerppraktijk, die zich bezighoudt met de herkomst en waardering van materialen en mijn rol als juwelier binnen het hedendaagse milieudiscours.
Net zoals het beeld van de 'Blue Marble' een nieuwe blik op de aarde wierp, kunnen sieraden, met hun kleine schaal in deze wereld, nieuwe, zorgzame manieren creëren om ons te verhouden tot planetaire processen of hyperobjecten waar we deel van uitmaken, maar die in hun complexiteit moeilijk te bevatten blijven.
Het onderwerp van dit onderzoek is materiële eindigheid, de planetaire beperking van materialen. Vanuit een eco-kritische benadering stel ik een onderzoek voor dat voorbij de menselijke tijdschaal naar materialiteit gaat.
Met de methodologie van het aftasten wil ik te weten komen wat materialen hebben meegemaakt en hoe ze zijn getransformeerd binnen hun economische en milieu-culturele context. De stemmen die naar voren komen worden openbaar gemaakt in de tactiele en visuele taal van sieraden.
Actief luisteren naar drie materialen - zand, steenkool en water - vormt de basis voor drie casestudies en een reeks uitkomsten die bijdragen aan een breder discours over de verstrengeling van mensen, materialen en ecosystemen.