Thuis, gedragen

In mijn praktijk verken ik de kruising van menselijk leven, geschiedenis en hedendaagse samenleving, met focus op thema’s als thuis, hoop en herinnering. Centraal in mijn werk staan alledaagse rituelen, zoals het eten van brood, om diepere betekenissen van compassie, machtsdynamieken en vergeten aspecten van het leven te onthullen. Mijn onderzoek richt zich ook op postkoloniale studies en geheugenarchivering, geïnspireerd door de ervaring van mijn familie met Sovjetrepressie. Deze persoonlijke geschiedenis beïnvloedt mijn zoektocht naar hoe mensen hoop en veerkracht vinden in moeilijke omstandigheden. Opgegroeid in een land herhaaldelijk bezet door buitenlandse machten, heb ik de blijvende impact van politieke onderdrukking ervaren. Mijn onderzoek onderzoekt gemarginaliseerde geschiedenissen en hoe onverwerkte trauma’s huidige conflicten beïnvloeden. In dit onderzoeksproject wil ik het concept van “thuis” onderzoeken en het gevoel ervan door middel van interviews; exploreren hoe geur en herinnering onze ervaring vormgeven.
Ik heb gewerkt met brood als een symbool van overleving en verzet, reflecterend op hoe alledaagse objecten culturele en politieke betekenis kunnen dragen. Mijn onderzoek heeft als doel vergeten geschiedenissen en gemarginaliseerde ervaringen zichtbaar te maken en door het gebruik van kunst en verhaalvertelling empathie en begrip te bevorderen. Ik ben van plan een tentoonstelling te creëren die
actieve betrokkenheid en medeleven aanmoedigt, alsook een artistieke publicatie die academische en creatieve praktijken combineert om deze kwesties te verkennen.