Tragedy and Levity: A Reconstructive Approach

Dit onderzoeksproject is bedoeld als een fotografisch onderzoek naar het fenomeen van corticale blindheid,
een vorm van visueel/ruimtelijk verlies dat het gevolg is van beschadiging van de hersenen en niet van
beschadiging van de ogen. Corticale blindheid wordt omschreven als het verlies van het gevoel van 'er zijn';
mensen die lijden aan deze vorm van visueel/ruimtelijk verlies (ten gevolge van dementie of hersenletsel)
moeten vaak omgaan met een ervaring van ruimte die bijna onmogelijk te bevatten is, laat staan werkelijk te
begrijpen is door diegenen die er niet aan lijden. Omdat traditionele verteltechnieken slecht toegerust (of te
didactisch) zijn gebleken om deze bijna-ontologische kloof te overbruggen, wil ik licht werpen op de ervaring
van corticale blindheid door deze te benaderen via de media van fotografie en collage, die naar mijn mening
unieke narratieve mogelijkheden bieden. Als corticale blindheid optreedt omdat bepaalde neurologische
verbindingen in de hersenen verstoord zijn, is het dan mogelijk om deze ervaring naar analogie te
visualiseren met een camera waarin bepaalde mechanische/elektrische verbindingen ook (opzettelijk)
verstoord zijn? Een dergelijke benadering voorziet in de dringende behoefte aan meer artistieke
onderzoeksprojecten op het snijvlak van handicap en kunst, en onderzoekt hoe onze perceptuele normen
(en de uitsluitingen die zij creëren) zich verhouden tot het culturele, fotografische en institutionele apparaat
waarvan wij deel uitmaken.