De stiltes zingen

De liederen van nomadische vrouwen uit Bakhtiari geven vrijelijk uitdrukking aan de emoties en meningen van hun vrouwelijke scheppers over verschillende aspecten van hun dagelijks leven. Door dit onderzoek drijf ik in de vloeibaarheid van de liederen van Bakhtiari bewoners van het Zagrosgebergte in het westen van Iran.  Door de processen van belichaming en transformatie van de mogelijkheden en de kwaliteiten van verzet in het repertoire van Bakhtiari-liederen tegen de beproevingen van het patriarchale sociale systeem te bemiddelen, stel ik voor om te experimenteren met vormen van belichaamde soniciteit van verzet in performatieve audiovisuele vormen.  Dit werk stelt me niet alleen in staat om mijn persoonlijke voorouderlijke relaties in Iran te integreren via de zangpraktijk, maar ook om mijn situatie als ontheemd lichaam in het hart van Europa, in Brussel, te heroverwegen. Wat beide overbrugt is een belichaamde praktijk van overleven in een maatschappij waarin dominante stemmen fragiele verhalen en manieren van zijn, voelen en voelen dempen en tot zwijgen brengen. Samen duwen ze mijn onderzoek naar poëtische benaderingen van veerkracht om de stiltes die ik heb geërfd uit te spreken, te vertellen, te verwoorden en te bezingen.