Een glinstering in een doos. Ergens (nieuw vormen van scenografische ruimte)

Dit onderzoek in de kunsten situeert zich in het veld van de sensoriële scenografie en onderzoekt de betekenis van het Alleen Zijn in toeschouwerschap, specifiek in relatie tot immersieve ruimtelijke kunst, scenografie en performatieve kunstpraktijken: praktijken die traditioneel in groepsverband worden beleefd.

Ik betoog dat er voldoende aanwijzingen zijn dat het solitair beleven van kunst openingen creëert voor cognitieve transformatie die in groepsspectatorschap niet voorkomen.
Solitair toeschouwerschap kan leiden tot multi- en microzintuiglijke ervaringen die in aanwezigheid van anderen onmogelijk zijn waar te nemen.

Elementen van hypersensoria moeten worden beschouwd als een kwaliteit die in ieder mens aanwezig is, mogelijk te vinden in cognitieve en psychologische relaties van snelle en tijdelijke aard: alledaagse efemere zaken, in de natuur, in architectuur en in voorwerpen, materialen.