Een iconoclastische wens: fonteinen van postkapitalistisch verlangen

Mijn doctoraal onderzoeksproject onderzoekt de bijna universele gewoonte om een 
munt in een fontein of put te gooien om een wens te doen. Of het nu wordt beschouwd 
als ritueel, bijgeloof of louter culturele gewoonte, de geschiedenis ervan is verweven 
met de ontwikkeling van het kapitalisme, en dus met onze opvattingen over waarde, 
agency en utopisch verlangen. Het ontrafelen van deze nieuwe theorie begint met de 
geschiedenis van geld en munten - die ook een geschiedenis is van oorlog en 
opoffering; en van heilige putten en fonteinen - ook een geschiedenis van bezit en 
macht. Gegeven in ruil voor een wens, worden votiefgeschenken zoals munten 
onderzocht als "toxic notions", een term die is ontleend aan gender- en 
handicaptheoreticus Mel Y Chen, waar het ontologisch bruisende "notion" de handeling 
van het wensen van een munt situeert als radicaal relationeel, met queer, 
grensoverschrijdende mogelijkheden. Als een wens die wordt uitgedrukt door het 
onrechtmatig misbruiken van door de staat uitgegeven valuta, wordt coin-wishing 
geïdentificeerd als een subtiele vorm van (offer)iconoclasme, voortkomend uit de breuk 
tussen materiële en symbolische werelden. Coin-wishing vergemakkelijkt zo de 
verstoring en tastbare herconceptualisering van klassiek utopisme. Deze 
interdisciplinaire analyse heeft als doel coin-wishing te onderbouwen als een intuïtieve 
manier van verzet tegen de geïnternaliseerde grenzen van het leven binnen bestaande 
hegemonische structuren.