Een iconoclastische wens: fonteinen van postkapitalistisch verlangen

Mijn doctoraal onderzoeksproject onderzoekt de bijna universele gewoonte om een munt in een fontein of put te gooien om een wens te doen. Of het nu wordt beschouwd als ritueel, bijgeloof of louter culturele gewoonte, de geschiedenis ervan is verweven met de ontwikkeling van het kapitalisme, en dus met onze opvattingen over waarde, agency en utopisch verlangen.

Het ontrafelen van deze nieuwe theorie begint met de geschiedenis van geld en munten - die ook een geschiedenis is van oorlog en opoffering; en van heilige putten en fonteinen - ook een geschiedenis van bezit en macht. Gegeven in ruil voor een wens, worden votiefgeschenken zoals munten onderzocht als "toxic notions", een term die is ontleend aan gender- en handicaptheoreticus Mel Y Chen, waar het ontologisch bruisende "notion" de handeling van het wensen van een munt situeert als radicaal relationeel, met queer, grensoverschrijdende mogelijkheden.

Als een wens die wordt uitgedrukt door het onrechtmatig misbruiken van door de staat uitgegeven valuta, wordt coin-wishing geïdentificeerd als een subtiele vorm van (offer)iconoclasme, voortkomend uit de breuk tussen materiële en symbolische werelden. Coin-wishing vergemakkelijkt zo de verstoring en tastbare herconceptualisering van klassiek utopisme. Deze interdisciplinaire analyse heeft als doel coin-wishing te onderbouwen als een intuïtieve manier van verzet tegen de geïnternaliseerde grenzen van het leven binnen bestaande hegemonische structuren.