Een onderzoek naar de intermedialiteit van choreografische tentoonstellingen

Een artistiek en theoretisch onderzoek naar de choreografische tentoonstelling, zijn historische precedenten en complexe intermedialiteit. Door de inherente spanningen te onderzoeken als op live dans gebaseerde praktijk de beeldende kunstinstellingen binnendringt, zal mijn onderzoek kijken naar belangrijke aspecten zoals aandacht van het publiek, in termen van individueel en collectief toeschouwerschap; artistieke arbeid en waarde; evenals technologie en de invloed van sociale media. Het zeer multimediale karakter van de choreografische tentoonstelling en de porositeit ervan voor online platforms en communicatie geeft een meer accurate weerspiegeling van de gemedieerde omgevingen waarin we momenteel zijn en waarin we leven dan het black box-theater. Hoe kan een op dans gebaseerde praktijk worden geïmplementeerd in deze grijze zone van sterk geïndividualiseerde en afgeleid aandacht, die in hoge mate onze huidige toestand weerspiegelt, op manieren die deze toestand als zodanig zichtbaar kunnen maken? Hoe kan het deze omgevingen mogelijk, indien tijdelijk, herstellen?