- ik zie, ik zie wat jij niet ziet - Over het zichtbare onzichtbare ten tijde van ‘globale’ terreur.

In tijden van terroristische dreiging wordt de vraag hoe artistiek weerwerk te bieden, hoogdringend en relevant. — ik zie, ik zie wat jij niet ziet — Over het zichtbare onzichtbare ten tijde van ‘globale’ terreur, is een vraagstelling over hoe beeldtaal een countering teweeg kan brengen in de gespannen beeldcultuur die ons overspoelt.

Mijn doctoraatsonderzoek wil – via de methode van het “realisme van de dialoog” – een visuele contra-terreur introduceren en aanbieden. Vanuit de Decamerone van Boccaccio zoek ik naar een poëtisch weerwoord dat deelbaar en werkbaar kan zijn binnen onze complexe (kunst)wereld en maatschappij.

Via verschillende schrifturen, in beeld als counter-image, in film als counter-cinema, in essays en tijdens lecture-performances, wil ik de dialoog aangaan met de kijker (mijn publiek), andere kunstenaars en het kunstonderwijs om mogelijkheden van visuele weerstand te onderzoeken.

Zowel in de artistieke vraagstelling (wat is een mogelijk antwoord op de huidige beeldinvasie?), werkmethode (dissectie van eigen beeldarchief en hetgeen me omringt), als in de uiteindelijke resultaten (film(s) in de vorm van een visuele raamvertelling, essays en lecture/performances), zit de onmetelijke drang om de overlevingswerkelijkheid van de menselijke integriteit in een overweldigende wereld een gezicht te geven én te laten bestaan.