Implementatie richtlijn telelogopedie-teleaudiologie bij kinderen (Telelac-12)

Situering: 
Recent werd de richtlijn over telelogopedie en teleaudiologie ontwikkeld en gepubliceerd. Een richtlijn implementeren houdt echter meer in dan de richtlijn te verspreiden. Er zijn belangrijke obstakels die logopedisten en audiologen verhinderen telepraktijk mee als optie aan te bieden aan kinderen tot 12 jaar en hun ouders, terwijl de literatuur wel voldoende voordelen aangeeft van het inzetten van dit format.

Doel: 
• De doelgroep waarbinnen we het gebruik van telepraktijk willen implenteren zijn logopedisten en audiologen die in privésettings, in revalidatiecentra of op ambulante dienstverlening in het ziekenhuis werken. Dit is niet van toepassing voor logopedisten en audiologen die gehospitaliseerde cliënten behandelen.
• In preliminaire studies werden obstakels, voordelen en faciliterende factoren geïdentificeerd. In dit project wordt in eerste instantie het Implementation Research Logic Model (Smith et al., 2020) gebruikt om deze te kaderen. Ook worden implementatiestrategieën en werkingsmechanismen bepaald. Dit gebeurt door input van een groep ambassadeurs. Dit zijn logopedisten en audiologen die telepraktijk geregeld toepassen in hun werksetting.
• Deze methodiek inzetten kan een hefboom zijn voor volgende implementatieprojecten. Thomas More zou hierdoor ook andere implementatieprojecten kunnen binnenhalen die door EBPracticeNet worden gefinancierd.

Onderzoeksvragen
• Welke determinanten en werkingsmechanismen zijn verantwoordelijk voor een succesvolle implementatie van richtlijnen over telelogopedie en teleaudiologie? 
• Welke adviezen hebben ambassadeur-gebruikers om de richtlijn telelogopedie en teleaudiologie concreet te kunnen omzetten naar de praktijk zodat zinvolle tools ontwikkeld kunnen worden om de implementatie te faciliteren?