Integratie-uitdagingen in de scheepvaart en havens

Het doel van het voorgestelde onderzoek is om een meer coherente benadering van maritieme vraagstukken te bieden, met verhoogde integratie tussen de volgende geselecteerde bouwstenen: beleid, bedrijfsstrategie, zakelijke praktijk en bestuur. Zoals weergegeven in onderstaande figuur, heeft het onderzoek rond integrale uitdagingen in de scheepvaart en havens een holistische en circulaire dimensie.

Na vele jaren van verkokering van maritieme domeinen hebben beleidsmakers de traditionele bestuurskaders door het ontwikkelen van nationaal geïntegreerd maritiem beleid (GMP's) voor het duurzame gebruik van oceanen en zeeën. De potentiële voordelen van beleidsintegratie zijn onder meer helpen om het grote geheel over te brengen voor strategische vraagstukken, het realiseren van synergieën en het maximaliseren van de beleidseffectiviteit, het benutten van schaalvoordelen, het bieden van een kader voor het oplossen van potentiële conflicten en het maken van afwegingen, en het verbeteren van de dienstverlening.

De noodzaak tot integratie op beleidsniveau vloeit ook door in de bedrijfsstrategie. De laatste decennia ingrijpende veranderingen in het milieu en de markt hebben meegemaakt die scheepvaartmaatschappijen ertoe aanzetten te veranderen hun strategische aanpak en het herontwerpen van de reikwijdte van hun activiteiten in de richting van meer logistieke integratie. Door echt geïntegreerde logistiek te bieden, willen rederijen de volledige verantwoordelijkheid van een verlader op zich kunnen nemen bevoorradingsketen.

De integratie in de bedrijfsstrategie zelf vloeit door in de bedrijfspraktijk. Hoogtepunten van de zakelijke praktijk het belang van integratiemechanismen om capaciteitsbeperkingen en operationele uitdagingen te vermijden, zoals knelpunten, havencongestie en vertragingen in intermodale verbindingen om de efficiëntie van de maritieme transportketen.

Huidige integratiebewegingen tussen de rederijen werken in concentrische cirkels naar buiten en versterken de kern capaciteit voor containervervoer in een steeds grotere uitbreiding van de perimeter van de activiteiten van de lijnvaart. Daarom ontwikkelen rederijen groene beheerplannen om rekening te houden met hun milieu externe effecten, ook al spelen de kwesties van openbaarmaking en transparantie een belangrijke remmende rol.

In deze context kan beleid ingrijpen door normen en regelgeving vast te stellen op basis van hard of zacht duurzaamheid benaderingen. Op deze manier wordt de research-loop gesloten na die verschillende hedendaagse aspecten verband met de uitdagingen van integratie in de scheepvaart en havens zijn onderzocht.