Oefe-fe-nende feedback loops

Oefenende feedback loops is een artistiek onderzoek dat de oefening als artistieke werkvorm om te (leren) kennen centraal stelt. In de oefening ontstaat een specifieke aandachtsvorm die zowel individueel als collectief onbekendheden op de proef stelt. De oefenaar toetst hierin individuele intenties, verlangens en impulsen af. In die zin ontstaat er in de oefening een trillingsveld, waarin een belichaamde, sensoriële beleving in directe relatie komt te staan met een abstract weten.

Door in de oefening een proces te doorlopen, namelijk het individueel sensorieel omgaan met objecten en omgevingen, ontstaat er bij de oefenende mens een ervaring: hij/zij heeft dit meegemaakt. Meemaken wordt in dit onderzoek tweeledig begrepen: het is zowel het beleven alsook het vormgeven van een ervaring. Het onderzoek gaat op zoek naar trillingsvelden waar er sprake is van weerstand, hapering, onbekenden, frustratie en vervorming. Hoe kunnen deze weerbarstigheden zich beginnen aftekenen, afdrukken, en zich dus beginnen uitspreken?

Herhaling en repetitie staan hierbij centraal. Net door het systematisch herhaaldelijk inzetten van dezelfde abstracties, kan men tot diverse uitspraken komen van ‘hetzelfde’. Bijgevolg kunnen we tot een vibrerend kennisbegrip komen, namelijk een belichaamde taal die ons leert open te staan voor verandering en alteriteit.

Het zoeken naar dialoog en het uitwisselen van gedachten en materiaal is de drijvende kracht achter zowel het gebied van de kunsten als artistiek onderzoek.

De "Exe-xe-oefening van feedback loops" zal vorm krijgen in een interdisciplinaire praktijk, die zowel artistieke als educatieve uitdrukking zal vinden.

Tussentijdse onderzoeksresultaten zullen hun weg vinden naar het grote publiek via openbare tentoonstellingen en artistieke werken, oefeningen en publicaties.

Zie voor meer informatie het onderzoeksplan.