Op de wip tussen generalistisch en specialistisch sociaal werk

Welzijnsorganisaties staan voor een moeilijke oefening in hun werkveld: we zien de laatste decennia een ver doorgedreven specialisatie in de sector als gevolg van toenemende complexiteit van de cliëntennoden. De keerzijde van deze specialisatie is de verregaande versnippering in het werkveld die de problematiek van onderbescherming bij mensen in multiproblemsituaties dreigt te vergroten. Welzijnsorganisaties worden uitgedaagd om zich hierop te reorganiseren.

Om tegemoet te komen aan de complexe en multidimensionele hulpverleningsnoden van mensen in armoede is een gezamenlijke aanpak en inzet van specialistische én generalistische hulpverlening vereist. In de praktijk zien we dat veel welzijnsorganisaties vandaag de dag experimenteren met organisatiestructuren om de combinatie generalistisch-specialistisch werken te realiseren binnen hun eigen organisatie. Sommigen installeren een nieuw generalistisch team naast de reeds aanwezige specialistische teams, anderen gooien het roer volledig om door werknemers uit voormalige specialistische diensten te heroriënteren naar generalistische wijkteams, maar ook tal van andere combinaties zijn terug te vinden.

Door middel van literatuurstudie en case studies beoogt dit onderzoek inzicht te bieden in de mogelijkheden om generalistisch en specialistisch werken te realiseren in één organisatie, welke uitdagingen dit creëert en hoe welzijnsorganisaties hiermee kunnen omgaan.

Dit onderzoek resulteert in een roadmap die welzijnsorganisaties in staat moet stellen alvorens dergelijke vernieuwing in dienstverlening te implementeren, gefundeerd na te denken over de mogelijke dynamieken of spanningsvelden die de combinatie van generalistische en specialistische hulpverlening met zich meebrengt, en hoe men hierop kan anticiperen.