Parijse kopie of zelfstandige school? De Belgische Fluitopleiding in de belle époque

Tijdens de belle époque (ca. 1870 - 1930) hoorde het Parijse Conservatoire bij de meest invloedrijke muziekinstituten in Europa. De Franse fluitschool, die vandaag de dag nog steeds beroemd is, vindt daar zijn oorsprong. Het lijkt voor de hand liggend dat in België, dat op een boogscheut van Parijs ligt en waar de conservatoria van Brussel, Gent en Antwerpen pas decennia na het Conservatoire werden opgericht, het gevestigde Parijse concept werd overgenomen, en dat fluitisten hun belangrijke buren als voorbeeld namen.

Maar was dit werkelijk zo, of sloeg men in België misschien een andere weg in? Hoe zag de fluitopleiding in de drie instituten er precies uit? Welke fluittypes gebruikten ze en welk repertoire speelden ze? Hoe interpreteerden ze de muziek? En ook: hoe gaan wij vandaag de dag om met dit cultureel erfgoed, en hoe kunnen wij de musiceerpraktijk van die tijd in onze interpretatie van de werken overnemen?

Op deze vragen wordt een antwoord gezocht vanuit zowel een theoretische als een praktische invalshoek. Daarvoor worden historische documenten over fluitopleiding, fluitisten en historische uitvoeringspraktijk verzameld en geanalyseerd, en vervolgens wordt de theoretische kennis overgebracht naar het fluitspel.

De resultaten van dit onderzoek worden gepresenteerd in vaktijdschriftsartikelen, concerten, lecture-performances en YouTube-films.

Binnen de betrokken conservatoria kunnen de onderzoeksresultaten direct worden doorgegeven aan studenten en docenten in het kader van infosessies en workshops.

Voor geïnteresseerde fluitamateurs worden infosessies in enkele muziekacademies georganiseerd (bijvoorbeeld Mago, Brussel Schaarbeek).

Artikelen in fluit-specifieke tijdschriften (Fluit, Tibia, Flöte aktuell, Flute traversière, enz.) verzekeren de berichtgeving op professioneel niveau.

De onderzoeksresultaten worden ook onder een breder publiek verspreid in de vorm van opnames (YouTube-films en geluidsopnames voor onder andere Spotify) van relevante fluitwerken en begeleidende teksten. Dit gebeurt ook door het delen van bladmuziek op IMSLP en andere professionele platformen zoals RISM, de websites van de bibliotheken, en/of in de reeks The Flemish Music Collection van uitgever Musikproduktion Höflich (mph) in München. Daarnaast worden er lecture-performances gehouden in Museum Vleeshuis en andere geschikte plaatsen, zoals bijvoorbeeld het MIM.