Reconstructie van collectieve herinneringen aan de hand van persoonlijke voorwerpen uit de Armeense diaspora via participatieve stop-motionanimatie.

Leden van diasporagemeenschappen houden een mythisch beeld of een collectieve herinnering aan van hun thuisland als zijnde hun ware thuis. Ze dragen voorwerpen met zich mee die hun afkomst belichamen en een thuisgevoel oproepen, naast voorwerpen die hun dagelijkse leven en multiculturele identiteit vertegenwoordigen. We kunnen deze voorwerpen als cultureel erfgoed beschouwen, als tastbare manifestaties van bepaalde herinneringen. Dit cultureel erfgoed tekent zich af in een spectrum: van de directe erfenis van de eigen familie tot wat er overblijft van een groep mensen die honderden jaren geleden leefden. Door dergelijke voorwerpen samen te brengen in een stop-motionanimatie, en de gemeenschap te laten deelnemen aan het productieproces van de animatie, wordt het collectieve begrip van deze objecten bevorderd. Bovendien zal dit proces bijdragen aan de reconstructie van de collectieve herinneringen die in deze objecten verborgen en bevroren zitten. Stop-motion heeft immers zijn potentieel al bewezen om die herinneringen op te roepen, dankzij zijn visuele verschijningsvorm en zijn vermogen om leven in te blazen of de tastzin aan te spreken. Dit artistieke onderzoek richt zich op voorwerpen van de Armeense diaspora en zal verbanden bestuderen tussen formele elementen van animatiefilm en van participatieve praktijken om participatieve stop-motionanimatie met objecten te verkennen als een manifestatie van cultureel erfgoed.