SupportCARE

Informele verzorgers spelen een centrale rol in de verlening van langdurige zorg in Europa. Maar ondanks de hoge prijs die ze vaak betalen voor hun eigen gezondheid en economische status, blijven ze in de blinde vlek. De uitbarsting van de COVID-19-pandemie heeft de uitdagingen waarmee ze worden geconfronteerd dramatisch verergerd en velen moesten omgaan met complexe zorgsituaties in een context van beperkte gezondheids- en sociale zorgdiensten, acuut isolement en voortdurende zorgen om de gezondheid van hun familielid en die van henzelf . Toch kregen ze tijdens de crisis maar heel weinig aandacht of gerichte steun. Uit een recent rapport van Eurocarers en de IRCCS-INRCA-onderzoeksgroep over de impact van de covid-19-pandemie blijkt duidelijk dat de situatie van mantelzorgers de afgelopen twee jaar zichtbaar is verslechterd. Vaak aan hun lot overgelaten, zijn mantelzorgers eenzamer, kwetsbaarder en onzichtbaarder geworden dan ooit. Meer dan 60% van de ondervraagde zorgverleners gaf aan zich overweldigd te voelen door de pandemie, en slechts 17,5% van de zorgverleners vond dat hun werk werd gewaardeerd tijdens de epidemie. Over de hele wereld blijft het gezin de hoeksteen van de zorg voor ouderen die het vermogen om zelfstandig te leven hebben verloren. Zorgverlening en ondersteuning zijn niet alleen de verantwoordelijkheid van de familie en anderen in het directe netwerk van de zorgafhankelijke persoon; het moet ook een zorg zijn voor gemeenschappen, regeringen en de samenleving als geheel. De rol van mantelzorgers wordt echter vaak niet ondersteund of voldoende erkend. Mantelzorgers zijn een essentiële pijler voor het waarborgen en behouden van de ambulante zorg voor kwetsbare ouderen. Het toenemende aantal zorgafhankelijke mensen leidt tot een hoge economische last voor de meeste zorgstelsels. Ook voor de verpleging van zorgbehoevende ouderen geldt het principe 'ambulant voor intramuraal'. Institutionele zorg is de belangrijkste kostenfactor in de langdurige zorg voor ouderen en de kosten voor langdurige zorg in verpleeghuizen zijn hoger dan die van thuiszorg . Daarom is het een efficiënte kostenbesparende strategie voor financieringsinstanties om zorgafhankelijke mensen in staat te stellen zo lang mogelijk in een thuiszorgomgeving te blijven. Als gevolg van demografische veranderingen, waaronder een toename van het aantal mensen dat zorg nodig heeft en veranderende sociale structuren (voltijdse tewerkstelling van vrouwen, toenemend aantal eenpersoonshuishoudens, etc.) staan informele zorgstructuren echter voor aanzienlijke uitdagingen. ziektetoestanden, dementie heeft een groot effect op invaliditeit en zorgbehoeften. Gebrek aan kennis over het verloop van de ziekte draagt sterk bij aan depersonalisatie van mensen met dementie, gebrek aan sympathie voor hen en begrip van hun behoeften. in de eerste fase van de ziekte ontwikkelt een persoon een uitbarsting van vriendschappen en kennissen.Evenzo leidt het stigma van dementie tot het focussen op alle verliezen die een persoon lijdt.