Theatraliteit in Mozarts instrumentale muziek: Tussen partituur en uitvoering

Deze studie van theatrale aspecten in Mozarts piano concerti maakt gebruik van wat in de hedendaagse muziekanalyse bekend staat als "topical theory," aangevuld door noties van achttiende-eeuwse muzikale retoriek.

Uitgangspunt is een door muziekwetenschappers vaak vastgestelde kruisbestuiving tussen twee genres die Mozart actief beoefende en die voor zijn carrière absoluut essentieel waren: de opera en het pianoconcert - beiden typisch door Mozart als pianist-dirigent uitgevoerd op dezelfde plaats, namelijk het theater.

Mijn onderzoek tracht de praktische consequenties in kaart te brengen voor pianisten die instrumenten uit Mozarts tijd gebruiken en die willen aanknopen bij die laat-achttiende-eeuwse theatraliteit, of die nu wordt gespeeld of gezongen.