Urban Ecosystems

Stedelijke groenstructuren leveren verschillende voordelen aan de maatschappij, zoals het zuiveren van lucht, het opslaan van CO2 en het tegengaan van het stedelijke hitte-eilandeffect. De levering van deze diensten is van groot belang in bosarme en sterk verharde regio’s, zoals Vlaanderen. Veel steden en gemeenten kampen met een gebrek aan data over deze structuren, waardoor deze ecosysteemdiensten slechts beperkt in rekening kunnen worden gebracht in ruimtelijke planningsprocessen, en het duurzaam behoud en beheer van deze groenstructuren bemoeilijkt wordt. Het manueel opmeten is een tijdrovend proces, dat bovendien beïnvloed wordt door een bepaalde mate aan subjectiviteit. Daarnaast ontbreekt er vaak (kwantitatieve) informatie over de standplaats – bodemeigenschappen die in stedelijke milieus vaak ernstig verstoord zijn – waardoor opvolging en herstel noch efficiënt noch effectief verlopen.

Proximal remote sensing, o.a. door middel van sensoren op auto’s of drones, biedt een efficiënte oplossing voor het verzamelen van hoge-resolutiebeelden en data. Met laserscanners kunnen nauwkeurige 3D-modellen van bomen worden gemaakt, waarmee structurele problemen snel kunnen worden geïdentificeerd. Deze databronnen versnellen en objectiveren boombeoordelingen (VTA’s) en maken de informatie digitaal toegankelijk en integreerbaar in bestaande GIS-systemen. Daarnaast bieden DNA-gebaseerde technieken nieuwe mogelijkheden op vlak van het beoordelen van bodem- en boomgezondheid door het belang van biologische bodemvitaliteit en de rol hiervan in de beschikbaarheid van voedingsstoffen te erkennen. Deze vooruitgangen maken efficiënter en effectiever boombeheer en -monitoring mogelijk, maar vereisen de ontwikkeling van expertise en praktische kennis.