Veldbonen, van veld tot voer

Het tekort aan geconcentreerde eiwitbronnen voor de veehouderij maakt dat Vlaanderen nog te veel afhangt van de invoer van overzeese soja om het binnenlandse vee te voeden. Lokaal geteelde eiwithoudende gewassen bieden een alternatief, maar hun toepassingen zijn tot op heden nog onvoldoende gekend.

Dit project onderzoekt hoe vraag en aanbod van lokaal geteelde veldbonen beter op elkaar kunnen worden afgestemd. Veldbonen kunnen hoge eiwitopbrengsten opleveren en gedijen goed onder de Vlaamse klimaatomstandigheden. Ook op economisch vlak is dit een veelbelovende teelt. Toch is het areaal veldbonen in Vlaanderen vandaag nog beperkt.

Het ‘Van Veld tot Voer’-project onderzoekt hoe de Vlaamse zelfvoorzieningsgraad voor eiwithoudende producten in de (melk)veehouderij kan worden verhoogd. Er wordt onderzocht hoe vraag en aanbod van lokaal geteelde veldbonen beter op elkaar kunnen worden afgestemd, om zo de opschaling en ontwikkeling van de keten te stimuleren.

Bestaande knelpunten worden aangepakt en samenwerkingsverbanden tussen akkerbouwers en veehouders worden gestimuleerd. Op die manier wordt onderzocht of veldbonen de geïmporteerde soja in het veevoeder (gedeeltelijk) kunnen vervangen, en of dit leidt tot een toename in het areaal veldbonen.