Voorspellende Verwerking en de Geconstrueerde Glimlach in Kunstfotografie: een Artistiek Onderzoek

Deze artistiek-wetenschappelijke studie onderzoekt de rol van perceptie, interpretatie en verwachting in hedendaagse portretfotografie, met een bijzondere focus op het 
lachende portret. Door inzichten uit de neuro-esthetica, filosofie en Predictive 
Processing theorie te combineren met fotografische experimenten en interactieve 
installaties, stelt het onderzoek de ogenschijnlijke transparantie en leesbaarheid van 
gezichtsuitdrukkingen (in het bijzonder) en fotografie (in het algemeen) ter discussie. In 
tegenstelling tot traditionele opvattingen die een glimlach direct koppelen aan geluk, 
stelt dit onderzoek dat betekenis een dynamisch en contextueel bepaald construct is. 
Door manipulaties, opeenvolgende beeldreeksen en tekstuele interventies worden 
“voorspellingsfouten” gegenereerd die de kijkervaring verstoren en verrijken. 
Het project draagt bij aan de theoretische ontwikkeling van Predictive Processing 
binnen een artistieke context en werpt tegelijkertijd een kritisch licht op culturele 
conventies, emotieherkenningstechnologieën (zoals FER) en visuele representatie in 
het digitale tijdperk. Het lachende portret wordt niet behandeld als een onderwerp, maar 
als een instrument om bredere vragen over betekenisgeving, context en visuele 
perceptie te onderzoeken. 
Naast wetenschappelijke publicaties en lezingen zal het werk gepresenteerd worden 
door middel van tentoonstellingen en interactieve installaties. Als zodanig draagt het 
onderzoek niet alleen bij aan kunst en wetenschap, maar ook aan maatschappelijke 
debatten over waarheid, identiteit en visualiteit in een tijdperk van algoritmische 
beeldvorming.