z.t. (neurale netwerken)
Mijn onderzoeksvoorstel verkent en onderzoekt de structurele voorwaarden van wat een technisch beeld is en hoe het gebruik ervan in een hedendaagse context wordt bepaald door ‘the digital turn’.
Binnen dat perspectief ben ik ervan overtuigd dat een onderzoek naar het snijvlak van kunstmatige intelligentie en neurowetenschappen zeer relevant kan zijn om te begrijpen hoe technische beelden vandaag de dag werken.
De structurele en functionele overeenkomsten tussen technologieën die gebruikt worden in AI (d.w.z. convolutionele neurale netwerken) en aspecten van het menselijke cognitieve apparaat (d.w.z. het zenuwstelsel) versterken niet alleen het idee van de "externalisering van een cognitieve instantie" die plaatsvindt door de opkomst van AI, maar openen ook de mogelijkheid om ons af te vragen of en hoe deze laatste (AI & kunstmatige neurale netwerken) resoneren en interfereren met het systeem dat er aanvankelijk model voor stond: het zenuwstelsel.
Om de recursieve principes waar het hier om gaat te onderzoeken, ben ik van plan om abstracte 35mm films die ik eerder heb gemaakt (met een score gegenereerd door een kunstmatig neuraal netwerk) te combineren met elektro encefalografie: de registratie van de elektrische activiteit van de hersenen die in de waarnemer optreedt door de ervaring van deze ritmische films.
Analoge film - door zijn sequentiële structuur van filmische eenheden (frames) in een lineaire volgorde die met een snelheid van 24 fps worden doorlopen - kan een potentiële reeks frequentiebanden leveren in een bereik van 1 fps/Hz tot 24 fps/Hz die overeenkomen met de frequentiebanden van verschillende groepen hersengolven: theta (0,5 - 4 Hz), delta (4-8 Hz), alfa (8-12 Hz), bèta (12-25 Hz).
Mijn onderzoeksproject kan dan ook begrepen worden als een studie naar de condities voor het bekijken van foto's binnen het huidige genetwerkte beeldregime. Op een moment dus dat computertechnologieën, die zelf gebaseerd zijn op neurowetenschappelijke bevindingen over menselijke perceptie en cognitie, een massale transformatie van psychosociaal gedrag veroorzaken.
Binnen dat perspectief ben ik ervan overtuigd dat een onderzoek naar het snijvlak van kunstmatige intelligentie en neurowetenschappen zeer relevant kan zijn om te begrijpen hoe technische beelden vandaag de dag werken.
De structurele en functionele overeenkomsten tussen technologieën die gebruikt worden in AI (d.w.z. convolutionele neurale netwerken) en aspecten van het menselijke cognitieve apparaat (d.w.z. het zenuwstelsel) versterken niet alleen het idee van de "externalisering van een cognitieve instantie" die plaatsvindt door de opkomst van AI, maar openen ook de mogelijkheid om ons af te vragen of en hoe deze laatste (AI & kunstmatige neurale netwerken) resoneren en interfereren met het systeem dat er aanvankelijk model voor stond: het zenuwstelsel.
Om de recursieve principes waar het hier om gaat te onderzoeken, ben ik van plan om abstracte 35mm films die ik eerder heb gemaakt (met een score gegenereerd door een kunstmatig neuraal netwerk) te combineren met elektro encefalografie: de registratie van de elektrische activiteit van de hersenen die in de waarnemer optreedt door de ervaring van deze ritmische films.
Analoge film - door zijn sequentiële structuur van filmische eenheden (frames) in een lineaire volgorde die met een snelheid van 24 fps worden doorlopen - kan een potentiële reeks frequentiebanden leveren in een bereik van 1 fps/Hz tot 24 fps/Hz die overeenkomen met de frequentiebanden van verschillende groepen hersengolven: theta (0,5 - 4 Hz), delta (4-8 Hz), alfa (8-12 Hz), bèta (12-25 Hz).
Mijn onderzoeksproject kan dan ook begrepen worden als een studie naar de condities voor het bekijken van foto's binnen het huidige genetwerkte beeldregime. Op een moment dus dat computertechnologieën, die zelf gebaseerd zijn op neurowetenschappelijke bevindingen over menselijke perceptie en cognitie, een massale transformatie van psychosociaal gedrag veroorzaken.
Resultaten
Voor de output van het geplande onderzoeksvoorstel ben ik van plan een publicatie te maken, die binnen mijn praktijk vaak hand in hand gaat met het produceren van een tentoonstelling. Een voorbeeld hiervan is Serial Grey (Nantes) / Image Storage Containers (Dudelange, 2023).
Promotor
Steven Humblet
Onderzoeker
Jeff Weber
AP Hogeschool Antwerpen
16/09/2024 - 20/09/2026
Centrale contactpersoon
Eva Brodelet
AP Hogeschool Antwerpen - Blikopener contact
